Makale, programlama dillerinde fonksiyon çağrılarını ve argüman geçişlerini düzenleyen "çağırma kuralı" (calling convention) kavramını ele alıyor. Yazar, yaygın olarak kullanılan C ABI'ının karmaşık veri tiplerini etkili bir şekilde işleme konusunda yetersiz olduğunu ve Rust'ın mevcut yaklaşımının bu konuda iyileştirme potansiyeli taşıdığını belirtiyor. Mevcut durumda Rust, LLVM'in C çağırma kuralını kullanıyor ve bu da özellikle diziler gibi yapıların argüman olarak geçirilmesinde performans sorunlarına yol açabiliyor. Örneğin, [i32; 3] boyutunda küçük bir dizinin bile doğrudan yazmaçlar yerine işaretçi ile geçirilmesi, gereksiz bellek erişimlerine neden oluyor.
Rust'ın bu muhafazakar yaklaşımının arkasında hata ayıklayıcı uyumluluğu ve LLVM hatalarından kaçınma gibi nedenler yatıyor. Ancak yazar, bu muhafazakarlığın aşırıya kaçtığını ve daha iyi kod üretme potansiyelini engellediğini savunuyor. extern "C" anahtar kelimesi kullanıldığında Rust'ın aynı diziyi yazmaçlar aracılığıyla daha verimli bir şekilde geçirebildiği gösteriliyor, bu da mevcut dahili çağırma kuralının optimize edilebileceğine işaret ediyor. Makale, Rust'ın kendi dahili çağırma kuralını nasıl daha verimli hale getirebileceğini, özellikle de karmaşık tiplerin yazmaçlar üzerinden doğrudan geçirilmesini sağlayarak performansı artırabileceğini detaylandırıyor.
Yazar, bu iyileştirmelerin Rust derleyicisinde yeni bir -Zcallconv bayrağı gibi mekanizmalarla uygulanabileceğini öne sürüyor. Amaç, Rust'ın sadece C ABI'ını taklit etmek yerine, kendi dilinin ve tip sisteminin avantajlarını kullanarak daha hızlı ve daha optimize edilmiş ikili kodlar üretmesini sağlamak. Bu değişiklikler, Rust uygulamalarının genel performansını artırırken, aynı zamanda diğer platformlara (ARM, RISC-V gibi) uyarlanabilirliği de koruyacak şekilde tasarlanabilir.
Rust'ın dahili çağırma kurallarının optimize edilmesi, dilin performansını önemli ölçüde artırarak daha verimli ikili kodlar üretmesini sağlayacak.