1973 yılında Horst Rittel ve Melvin Webber tarafından ortaya atılan "kötücül problemler" (wicked problems) kavramı, sadece zor olmakla kalmayıp, çözmeye çalışıldıkça tanımı değişen, çözümleri önceden test edilemeyen ve her paydaşın başarıyı farklı tanımladığı sorunları ifade eder. Makale, yazılım dünyasındaki paket yönetiminin tam da bu tanıma uyduğunu savunuyor. Milyonlarca paket, yüz milyonlarca sürüm ve trilyonlarca indirme ile paket yönetimi, küçük iyileştirmelerin bile tüm projeleri etkilediği devasa bir karmaşıklık alanıdır. Yazar, yıllarca paket yöneticisi verileri ve araçları üzerinde çalıştıktan sonra, bu çerçevenin neden ilerlemenin bu kadar zor hissettirdiğini açıkladığını belirtiyor. Rittel ve Webber'ın kötücül problemleri sıradan sorunlardan ayıran on özelliğinden bazıları, paket yönetimine doğrudan uygulanabilir. Örneğin, "kesin bir formülasyonun olmaması" özelliği, paket yönetimi teriminin kendisinin belirsizliğinden kaynaklanır; kimileri npm veya Cargo gibi bağımlılık yönetimini düşünürken, kimileri apt veya Homebrew gibi sistem araçlarını akla getirir. Hatta tek bir ekosistem içinde bile "paket", "modül" veya "crate" gibi birimlerin adlandırılması tartışmalıdır, çünkü her biri farklı varsayımları beraberinde getirir. npm'in lockfile eklemesi veya Cargo'nun merkezi bir kayıt defteri oluşturması gibi kararlar, aslında "bağımlılıkları kurmak" ne anlama geliyor tanımını yeniden şekillendirir. Bir diğer özellik olan "durdurma kuralının olmaması", paket yöneticilerinin asla "tamamlanmış" sayılmamasını ifade eder. Bundler 2010'dan beri var olmasına rağmen hala özellik eklerken, npm onuncu ana sürümünde. UV, Python paket yönetimini sıfırdan yeniden yazdı, ancak şimdiden bir sonraki iterasyon için sorunlar rapor ediliyor. Çalışmalar genellikle zaman veya para bittiğinde, geliştiriciler yorulduğunda ya da daha yeni bir çözüm ortaya çıktığında durur, problemin çözüldüğü için değil. Paket yönetimi çözümleri "doğru ya da yanlış" değil, "iyi ya da kötü" olarak değerlendirilir, çünkü objektif bir doğruluk ölçütü yoktur; sadece daha iyi veya daha kötü sonuçlar vardır.
Paket yönetimi, doğası gereği sürekli değişen beklentiler, çelişkili hedefler ve asla tam olarak çözülemeyen sorunlarla dolu, karmaşık ve çok boyutlu bir "kötücül problem"dir.