Makale, OCaml'ın bir varyantı olan OxCaml kullanarak çok hızlı, sıfır bellek tahsisli bir web sunucusu oluşturma sürecini detaylandırıyor. Yazar, sistem odaklı programlarda yüksek performans arayışıyla ve Python'ın karmaşıklığına karşı OCaml'ın tip güvenliği ve modülerliğine olan düşkünlüğüyle bu projeye başlamış. OxCaml'ın dil uzantıları, tanıdık OCaml fonksiyonel stilini korurken performansta büyük sıçramalar sağlıyor ve Rust'tan farklı olarak 'normal' kod için bir çöp toplayıcı sunuyor.
Projenin kalbinde yer alan httpz adlı yüksek performanslı HTTP/1.1 ayrıştırıcısı, OxCaml'ın "unboxed types" ve "local allocations" özelliklerini kullanarak neredeyse hiç büyük yığın tahsisi yapmamayı hedefliyor. Sıfır bellek tahsisinin temel faydası, bir HTTP bağlantısının tüm yaşam döngüsünün yalnızca çağrı yığınında (callstack) yönetilebilmesidir. Bu yaklaşım sayesinde, bir bağlantının serbest bırakılması basitçe ilgili fonksiyonun geri dönmesiyle gerçekleşir ve web sunucusunun kararlı durumda neredeyse hiç çöp toplayıcı (garbage collector) etkinliği olmaz, bu da performansı önemli ölçüde artırır.
Makale, kütüphanenin HTTP/1.1 istek başlıklarını işlemek üzere 32KB'lık basit bir bytes değeriyle nasıl özelleştirildiğini teknik detaylarıyla açıklıyor. Geleneksel OCaml'deki cstruct gibi kütüphanelerin "boxed records" kullanarak küçük görünümleri yığın üzerinde tutmasına karşın, OxCaml int16# gibi "unboxed types" ile sayıların doğrudan kaydedicilerde veya yığında yaşamasını sağlıyor. Ayrıca, #{ off : int16# ; len : int16# } gibi yeni sözdizimiyle "unboxed records" oluşturulabiliyor, bu da bellek temsilini daha verimli hale getirerek performansı daha da yükseltiyor.
OxCaml'ın gelişmiş dil özelliklerini kullanarak yüksek performanslı ve bellek dostu sistemler geliştirmenin mümkün olduğunu gösteriyor.