diyAudio forumunda bir moderatör olan Pano, ses sinyallerinin farklı materyallerden geçirilmesi durumunda odyofillerin bu farkı ayırt edip edemeyeceğini test etmek amacıyla ilginç bir deney düzenledi. Deneyde, profesyonel kalitede bakır kablo, ıslak çamur ve hatta bir muz kullanılarak kaydedilen ses klipleri, orijinal CD kaydıyla birlikte dinleyicilere sunuldu. Katılımcılardan, hangi sesin hangi materyalden geçtiğini doğru bir şekilde tahmin etmeleri istendi.
Şaşırtıcı bir şekilde, deney sonuçları, dinleyicilerin bu farklı "arayüzler" arasındaki ses farkını güvenilir bir şekilde ayırt edemediğini gösterdi. Pano, "Çamur kulağa kesinlikle korkunç gelmeliydi ama gelmedi. Tüm yeniden kayıtlar bariz olmalıydı ama değiller," diyerek şaşkınlığını dile getirdi. Toplam 43 tahminden sadece altısı doğru çıktı, bu da doğru cevap oranının %13.95 olduğunu gösteriyor. Binom dağılım formülü kullanılarak yapılan analizler, bu sonuçların rastgele tahminlerle tutarlı olduğunu ve dinleyicilerin ses döngüleri tarafından tanıtılan değişiklikleri, ister profesyonel bakır kablo isterse arka bahçeden alınmış ıslak çamur olsun, tespit edemediğini ortaya koydu.
Bu deney, ses sinyallerinin iletiminde kullanılan materyallerin, özellikle yüksek kaliteli ses ekipmanları bağlamında, sanıldığı kadar büyük bir etki yaratmayabileceğini düşündürüyor. Deneyin yaratıcısı Pano, bu fikri, ABD Ordusu'nun Filipinler'de tek bir telgraf teli kullandığı ve devreyi tamamlamak için toprağı dönüş yolu olarak kullandığı bir belgeseli izledikten sonra geliştirdi. Bu durum, ses iletiminde de benzer prensiplerin geçerli olabileceği fikrini tetikledi.
Ses sinyallerinin iletiminde kullanılan materyallerin, bakır kablodan muza veya ıslak çamura kadar, insan kulağı tarafından ayırt edilemeyecek kadar benzer sonuçlar verdiği deneysel olarak kanıtlandı.