ABD'de ödüllü kredi kartları son derece popüler olup, 2022'de Amerikalılara yaklaşık 40 milyar dolar değerinde ödül dağıtılmıştır. Ancak, "ödül" kelimesi olumlu bir çağrışım yapsa da, araştırmalar bu kartların herkes için maliyetleri artırdığını ve daha yoksul bireylerden daha zenginlere (veya "saf" bireylerden "sofistike" bireylere) servet aktarımı yaparak eşitsizliği derinleştirdiğini göstermektedir. Kredi kartı işlemleri, satıcılara satış fiyatının %1,5 ila %4'ü arasında bir maliyet getirir; bu ücret ağ sağlayıcıları (Visa, Mastercard gibi) ve kartı veren kuruluşlar arasında paylaşılır. Kart verenler, kullanımı teşvik etmek için nakit iadesi veya puan şeklinde ödüller sunar.
Felt, Hayashi, Stavins ve Welte'nin (FHSW) araştırmasına göre, farklı ödeme yöntemlerinin farklı maliyetleri vardır. Ödüllü olmayan bir kredi kartı kullanıldığında, satıcı işlem tutarının ortalama %1,89'unu ücret olarak öderken, temel ödüllü kartlarda bu oran %2,04'e, premium ödüllü kartlarda ise %2,49'a yükselmektedir. Tüketicilere sağlanan ortalama ödül oranları ise temel kartlarda %0,75, premium kartlarda ise %1,5 civarındadır. Satıcılar genellikle ödeme yöntemine göre farklı fiyatlandırma yapmadığından, bu yüksek işlem ücretleri tüm ürün ve hizmet fiyatlarına yansır.
Bu durum, ödüllü kart kullanmayan veya kullanmaya imkanı olmayan tüketicilerin bile, ödül kazananların maliyetini dolaylı olarak ödediği anlamına gelir. Yani, ödüller aslında kartı veren şirketler tarafından değil, tüm tüketiciler tarafından karşılanmaktadır. Bu sistem, özellikle finansal okuryazarlığı yüksek ve ödül programlarından en iyi şekilde yararlanabilen varlıklı bireylere fayda sağlarken, diğer kesimlerin maliyetini artırarak ekonomik eşitsizliği daha da kötüleştirmektedir.
Ödüllü kredi kartları, tüm tüketicilerin ödediği gizli ücretler aracılığıyla gelir eşitsizliğini artırmaktadır.