Bir geliştirici, Nature programlama diline WebView entegrasyonunu Rust'ın Tauri'sine benzer bir yaklaşımla gerçekleştirmeye çalıştı. Başarılı paketlemenin ardından ortaya çıkan uygulama, kompakt ve hafif bir masaüstü uygulamasıydı. Ancak, ilk başta çözüm tamamen çalışmadı ve özellikle macOS üzerinde JavaScript'ten Nature'a geri çağrı (callback) yapılırken program çöktü. Bu, Nature için grafik kullanıcı arayüzü (GUI) desteği sağlamanın önemli bir adımı olduğundan, Nature dilinin yaratıcısı sorunları çözmek için çalışmalara başladı.
Sorunun tespiti oldukça zorluydu. macOS'taki çökme yığın izleri (stack traces) çok derindi ve izlenmesi zordu. Hatta WebView'ı Debug modunda derlemek bile tam bir yığın izi sağlamadı. Ancak, geliştirici tesadüfen macOS çökme raporlarında tam yığın izi günlüklerini buldu. Bu günlükler, com.apple.main-thread üzerinde bir EXC_BREAKPOINT hatası olduğunu ve JavaScriptCore içinde bellek ayırma sırasında meydana geldiğini gösteriyordu. Bu durum, çalışma zamanı ortamıyla ilgili güçlü bir ipucu verdi.
Geliştirici, Nature'ın coroutine modelini C dilinde mcontext ve mmap kullanarak taklit ederek sorunu yeniden üretti. Bu, WebKit'in (WebView'ın dinamik olarak bağlı olduğu kütüphane) pthread_get_stackaddr_np gibi fonksiyonlar kullanarak doğrudan iş parçacığının (thread) varsayılan yığınını okuduğu hipotezini güçlendirdi. Bu durum, WebView'ın sistem yığınında ve sistem iş parçacığında çalışması gerektiği, Nature'ın küresel coroutine modeline dayalı yapısıyla çeliştiği anlamına geliyordu. Bu sorunu çözmek, Nature'ın temel mimarisinde değişiklikler gerektirecek zorlu bir problem olarak öne çıkıyor.
Nature programlama diline WebView entegrasyonu, dilin GUI desteği kazanması için kritik bir adım olup, WebKit'in çalışma zamanı ortamı gereksinimleri ile Nature'ın coroutine tabanlı mimarisi arasındaki temel bir uyumsuzluğu ortaya koymuştur.