Yazar, geçmişte mühendislik yöneticisi (EM) pozisyonunu her zaman değerli bir deneyim olarak tavsiye ederken, son zamanlarda bu fikrini değiştirdiğini belirtiyor. Bir arkadaşının EM terfi teklifini reddetme kararı üzerine yapılan uzun bir tartışma sonucunda, yazar da bu pozisyonun her zaman en iyi seçenek olmayabileceği konusunda arkadaşıyla hemfikir oldu. Makale, özellikle günümüz teknoloji dünyasında mühendislik yöneticisi olmanın getirdiği bazı önemli dezavantajları ve zorlukları vurguluyor.
Tartışmanın ana argümanlarından biri, teknolojiden uzaklaşmak için kötü bir zaman olması. Son bir yıldaki değişim hızı, özellikle yapay zeka (AI) araçlarının yükselişiyle birlikte inanılmaz boyutlara ulaştı. Bir mühendislik yöneticisi olarak, sürekli değişen teknoloji trendlerini takip etmek, yeni araçları denemek ve adapte olmak için daha az zamanınız olabilir. Bu durum, teknolojik gelişmeleri kaçırma korkusu (FOMO) yaratabilir ve teknik becerilerin körelmesine yol açabilir. Geniş bir ekibi yönetmek, teknik keşiflere ayıracak zamanı daha da kısıtlayabilir.
İkinci önemli argüman ise, mühendislik yöneticisi kariyer basamaklarının giderek daha rekabetçi hale gelmesi. Şirketler son iki yıldır organizasyon yapılarını düzleştirme eğiliminde. Örneğin, Amazon'un bireysel katkıda bulunan (IC) mühendis-yönetici oranını %15 artırması gibi, diğer şirketler de benzer adımlar atıyor. Bu durum, Direktör veya Başkan Yardımcısı (VP) gibi üst düzey yönetim pozisyonlarının sayısını azaltıyor ve Senior EM seviyesinden sonra ilerlemenin çok daha zorlaştığı anlamına geliyor. Yıllarca harika bir EM olsanız bile, kariyerinizde tıkanma yaşama riskiniz artıyor.
Hızla değişen teknoloji ortamı ve şirketlerin düzleşen kariyer yapıları nedeniyle mühendislik yöneticisi rolü, teknik becerilerden uzaklaşma ve kariyerde tıkanma riskleri taşıyor.