Yazar, ilk öğrendiği programlama dili C olmasına rağmen, günümüzde bu dili çok sık kullanmadığını belirtiyor. Ancak, kütüphane bağlamaları oluşturma, dil/mimari boşlukları doldurma veya prototip geliştirme gibi durumlarda C veya C++ yazmaya devam ediyor. C'nin, diğer dillerin aksine, stil veya en iyi uygulamalar konusunda net bir standardizasyona sahip olmaması, farklı geliştiriciler arasında tutarsızlıklara ve hataya açık kod yazımına yol açabiliyor. Bu durum, yazarın kendi C yazma alışkanlıklarını geliştirmesine neden olmuş; bu alışkanlıklar genellikle blog yazılarından, C# veya Rust gibi dillerle çalışmaktan ve kişisel mükemmeliyetçilikten besleniyor. Yazar, bu alışkanlıkların her zaman en iyi yöntem olduğunu iddia etmiyor ve özellikle gömülü sistemler veya maksimum performans gerektiren projelerde bu kuralları esnetebileceğini belirtiyor. Ancak, çoğu proje için bir başlangıç noktası olarak bu alışkanlıkları benimsediğini ve tutarlılığı sağlamak adına bunları kayda geçirdiğini vurguluyor. Geliştirdiği temel alışkanlıklar arasında yeni C projelerinde C23 standardını kullanmak, CHAR_BIT değerinin 8 olmasını açıkça kontrol etmek ve Rust'tan esinlenerek u8, i16, f32 gibi sabit uzunluktaki tipler için typedef kullanmak yer alıyor. Bu yaklaşımlar, kodun daha okunabilir ve öngörülebilir olmasını sağlamayı hedefliyor.
C dilinin stil ve uygulama standardizasyonundan yoksun olması, geliştiricilerin kendi tutarlı kodlama alışkanlıklarını oluşturmasını kritik hale getiriyor.