Üretken yapay zekanın (GenAI) yükselişiyle birlikte, Millennial ve Z Kuşağı geliştiriciler arasındaki ayrım daha belirgin hale geldi. Makale, bir kuşağın sevdiğini diğerinin neden eleştirdiğini ayrıcalık kavramı üzerinden açıklıyor. Z Kuşağı geliştiriciler, günümüz ekonomisinde zorlu bir iş piyasasına giriyorlar; "giriş seviyesi" pozisyonlar bile yılların deneyimini gerektiriyor ve yaşam maliyetleri hızla artıyor. Bu koşullar altında, "zanaatın saflığı" yerine kaldıraç arayışındalar. GenAI araçları, onlar için bir "kaçış yolu" ve finansal bağımsızlık elde etme aracı haline geliyor. Düşük ücretler ve vaat edilen yaşam standartları arasındaki devasa boşluğu kapatmak için teknolojiyi kullanıyorlar; bu, "kolay yolu seçmek" değil, sistemdeki bir boşluğu değerlendirmek olarak görülüyor.
Millennial geliştiriciler ise kendileriyle yüzleşmeli: Bizler artık sektörün yeni "Boomer"larıyız. HTML yazabilen herkesin iş bulabildiği, App Store altın çağının yaşandığı ve sıfır faiz oranları politikası (ZIRP) döneminde risk sermayesinin bolca aktığı bir zamanda sektöre girdik. Birçoğumuz ev sahibi oldu ve bazı büyük şehirlerde dairelerimizin yıllık değer artışı, maaşlarımızdan bile fazla olabiliyor. "Kıdemli" unvanlara ve işten çıkarılma durumunda hayatta kalabilecek finansal yastıklara sahibiz. Geçmişin "çabasını" romantize etmek kolaydır, özellikle de bu çaba mülk sahibi olmaya yol açtığında. GenAI kullanımını "kolaycılık" olarak yargılamamız, iyi zamanlarda inşa ettiğimiz ayrıcalıklı konumumuzdan kaynaklanıyor. Oysa bizler, o zamanlar tek yol bu olduğu için "zor yolu" seçmiştik, daha disiplinli olduğumuz için değil. Bu durum, iki kuşak arasındaki teknolojiye bakış açısındaki temel farkı ortaya koyuyor.
Millennial geliştiricilerin Gen Z'nin üretken yapay zeka kullanımına yönelik eleştirileri, kendi ayrıcalıklı konumlarından kaynaklanan bir yargılamadır ve iki kuşağın ekonomik gerçeklikleri arasındaki farkı gözler önüne serer.