Antik çağlardan günümüze, dışkının şekli, boyutu ve dokusu, sağlık teşhisinde önemli bir rol oynamıştır. Çin'den Mısır'a, Yunanistan'dan diğer birçok eski kültüre kadar kopromansi adı verilen bu uygulama yaygındı. Günümüzde bile doktorlar, bağırsak hareketleriniz hakkında detaylı sorular sorabilir. İrritabl bağırsak sendromu, inflamatuar bağırsak hastalığı ve gastrointestinal enfeksiyonlar gibi dışkıyla ilişkili rahatsızlıklar, milyarlarca dolarlık maliyetlere yol açmaktadır. Ancak bilim insanları David Hu ve Patricia Yang, bu sorunları çözmekten ziyade, dışkılamanın fiziğini anlamaya yönelik daha temel bir merakla yola çıktılar. Özellikle, farklı büyüklükteki memelilerin neden benzer sürelerde dışkıladığı sorusu onları laboratuvara itti.
Araştırmacılar, kolorektal cerrah Daniel Chu ve lisans öğrencileri Candice Kaminski ile Morgan LaMarca'nın da katılımıyla, Atlanta Hayvanat Bahçesi'nde 34 memeli türünün dışkılama süreçlerini inceledi. Bu kapsamlı çalışmada, hayvanların dışkılarının yoğunluğu ve viskozitesi ölçüldü. Örneğin, filler ve diğer otçulların genellikle 'yüzen' dışkılar üretirken, kaplanlar ve diğer etçillerin 'batan' dışkılar ürettiği gözlemlendi. Ayrıca, dışkıların koku yoğunlukları da kaplan ve gergedandan pandaya kadar sıralandı. Bu çeşitlilik, dışkılama süresinin matematiksel modelini doğrulamak için bağımsız kanıtlar sağladı.
Ekip, dışkıların özelliklerini ölçmek için 'rheometer' adı verilen hassas bir cihaz kullandı. Bu cihaz, çikolata ve şampuan gibi sıvı benzeri ve katı benzeri malzemelerin özelliklerini ölçebiliyor. Yapılan tüm bu gözlemler ve ölçümler sonucunda, bilim insanları, memelilerin dışkılama süresinin vücut büyüklüklerinden bağımsız olarak neden şaşırtıcı bir şekilde benzer olduğunu açıklayan bir matematiksel model geliştirdi. Bu çalışma, günlük yaşamın en temel biyolojik süreçlerinden birinin ardındaki evrensel fiziksel prensipleri ortaya koymaktadır.
Memelilerde dışkılama süresinin vücut büyüklüğünden bağımsız olarak benzer olmasının ardındaki fiziksel mekanizmaları ortaya koyuyor.