Cory Doctorow'un "Deplatform Yourself" başlıklı makalesi, karşı kültürün ve aykırı sanatın günümüz dijital çağında ne kadar hızlı bir şekilde metalaştığını ve ana akım tarafından benimsendiğini inceliyor. Yazar, William Gibson ile 1999'da yaptığı bir röportajı anımsatarak, Gibson'ın pop kültürünün biyoçeşitliliğinin "yağmur ormanlarını yakmak" gibi tehlikede olduğu gözlemini aktarıyor. Gibson, Monkees'in metalaşmasının iki yıl, punk'ın sekiz ay sürdüğünü, Nirvana'nın ise bir etiket bulur bulmaz Paris podyumlarına çıktığını belirterek bu sürecin hızlandığına dikkat çekmişti.
Doctorow, bu hızlanmanın, aykırı fikirlerin ve sanatın "Bohem tuhaflıklar" havuzunda mayalanma ve mutasyona uğrama şansı bulduğu "ara boşlukların" kaybolmasına yol açtığını vurguluyor. Ona göre, anlamlı sanatın çoğu başlangıçta aykırı ve tuhaftı, ancak ana akım tarafından sindirilmeden önce bir gelişme süresine ihtiyaç duyuyordu. Günümüzde ise bu "zarafet dönemi" neredeyse hiç kalmadı.
Makale, bu metalaşmaya ve sahiplenmeye karşı nasıl direniş gösterilebileceği sorusuna odaklanıyor. Yazar, yıllar içinde nispeten başarılı olmuş bir yöntemin "çirkin" olmak olduğunu öne sürüyor. Punk zine'leri ve erken dönem MySpace sayfaları, ana akım tasarımcıların taklit etmektense parmaklarını kırmayı tercih edeceği bir estetiği benimsemişti. Bu tür bir estetik, metalaşma makinesinin kolayca sindiremeyeceği, özgün ve transgresif bir alan yaratma potansiyeli taşıyor.
Dijital çağda karşı kültürlerin hızla metalaşması ve özgünlüklerini kaybetmesi, yaratıcı ifadenin geleceği hakkında önemli sorular ortaya koyuyor.