UNIX felsefesinin temel ilkelerinden biri olan 'her program tek bir işi iyi yapmalı' prensibi, günümüz komut satırı araçlarının karmaşıklığıyla çelişiyor gibi görünüyor. Makale, bu felsefenin zaman içinde nasıl aşındığını ve komut satırı seçeneklerinin şaşırtıcı büyümesini inceliyor. Örneğin, ls komutu Mac'te 38 tek karakterli seçeneğe sahipken, Ubuntu 17'de --help ve --version dahil 58 farklı seçeneğe ulaşmış durumda. Bu durum, 'tek bir işi iyi yap' ilkesinden uzaklaşmanın bir göstergesi olarak sunuluyor.
Makale, ls, rm, tar, find ve grep gibi sık kullanılan komutların seçenek sayılarının 1979'dan 2017'ye kadar nasıl dramatik bir şekilde arttığını gösteren bir tablo sunuyor. Tabloya göre, hiçbir komutun seçenek sayısı zamanla azalmamış, aksine sürekli bir artış gözlemlenmiştir. Örneğin, tar komutunun seçenek sayısı 1979'da 12 iken, 2017'de 139'a yükselmiştir. Bu veri, komut satırı araçlarının giderek daha fazla işlevi tek bir çatı altında toplama eğiliminde olduğunu ve bunun da karmaşıklığı artırdığını ortaya koyuyor.
UNIX felsefesinin yaratıcılarından McIlroy da bu duruma dikkat çekerek, komutların boyutunun ve genel işlevselliğinin artmasından duyduğu rahatsızlığı dile getiriyor. Eskiden 8 kilobayt yer kaplayan araçların şimdi megabaytlara ulaştığını ve bir zamanlar tek bir sayfaya sığan manuel sayfaların binlerce seçenekle dolu küçük bir cilt haline geldiğini belirtiyor. McIlroy, bu durumun genellikle temel tasarım eksikliklerinden kaynaklandığını ve programların yeni özellikler eklenerek karmaşıklaştırılması yerine, yeni işler için sıfırdan yeni programlar inşa edilmesi gerektiğini savunuyor.
Komut satırı araçlarının zamanla artan karmaşıklığı, yazılım tasarımında "tek işi iyi yap" felsefesinden uzaklaşmanın önemli bir göstergesidir.