Yapay zeka çağında bile, üretkenliğin sadece yazılan kod miktarıyla eşdeğer olduğu yanılgısı yaygınlığını koruyor. Yöneticiler genellikle geliştirme ekiplerinin ürettiği kod miktarını maksimize etmeyi hedefler ve bu da geliştiricilerin kod yazmaya harcadığı zamanı artırmalarına neden olur. Ancak yazar, gerçek üretkenliğin bu yaklaşımdan çok farklı olduğunu vurguluyor.
Yazar, kariyerinin başlarında bir satış noktası (POS) sistemi yükseltmesi üzerinde çalışırken yaşadığı bir deneyimi paylaşıyor. Bir özelliği anlamakta zorlandığında, mevcut sistemi yerinde görmek için bir mağazayı ziyaret etti. Mağazadaki eğitim odasında sistemi deneyimleme ve çalışanlarla konuşma fırsatı buldu. Bu deneyim sayesinde, daha önce anlamadığı kullanım senaryolarını net bir şekilde kavradı. Ofise döndüğünde, bu derinlemesine anlayış sayesinde sadece üç satır kod değiştirerek sorunu çözdü.
Sekiz saatlik bir günde sadece üç satır kod yazmasına rağmen, bu değişikliğin ülke genelindeki 250 şubede yanlış uygulanacak özel teklifleri düzelttiğini ve müşteriye büyük bir maliyet ve itibar kaybından kurtardığını belirtiyor. Yazar, bu günü son derece üretken olarak değerlendirirken, eğer katkısı sadece kod satırı sayısıyla ölçülseydi, yöneticisi tarafından verimsiz bulunacağını ifade ediyor. Bu durum, kod yazmanın bazen asıl sorunu anlamanın ve çözmenin önünde bir engel olabileceğini, gerçek üretkenliğin problemi derinlemesine kavramaktan ve doğru çözümü bulmaktan geçtiğini gösteriyor.
Gerçek üretkenlik, yazılan kod miktarından ziyade, problemi derinlemesine anlayarak ve doğru çözümü bularak elde edilir.