Derleyici optimizasyonlarında inlining (satır içi kod yerleştirme) kritik bir rol oynar; ancak her zaman tüm fonksiyonun satır içine alınması kod şişkinliğine yol açabilir. Makale, bu ikilemle başa çıkmak için "kısmi inlining" tekniğini inceliyor. Bu yaklaşım, bir fonksiyonun tamamını satır içine almak yerine, yalnızca sık kullanılan ve hızlı çalışan bölümlerini (hot path) doğrudan çağıran koda yerleştirirken, daha az kullanılan ve maliyetli kısımlarını (cold path) ayrı bir fonksiyon olarak tutmayı hedefler. Bu sayede, performans artışı sağlanırken kod boyutunun gereksiz yere büyümesi engellenir.
Kısmi inlining süreci genellikle "fonksiyon outlining" ile başlar. Bu adımda, derleyici bir fonksiyonu, hızlı ve basit işlemleri içeren bir "sarmalayıcı" (wrapper) ve daha karmaşık, maliyetli işlemleri içeren ayrı bir "ana fonksiyon" (outlined function) olarak ikiye böler. Örneğin, 0-100 arasındaki sayılar için hızlı bir işlem yapan ve diğer sayılar için daha yavaş bir işlem gerçekleştiren bir process fonksiyonu ele alındığında, derleyici process'i hızlı yolu içeren bir sarmalayıcıya ve yavaş yolu içeren process.part.0 adlı ayrı bir fonksiyona ayırır. Orijinal process fonksiyonu artık sadece hızlı kontrolü yapar ve gerekirse process.part.0'a atlar.
Bu ayrım yapıldıktan sonra, derleyici process fonksiyonunu başka bir fonksiyona (örneğin compute) satır içine alırken, sadece hızlı yolu içeren sarmalayıcı kısmı satır içine alır. Yavaş yol gerektiğinde ise, process.part.0 adlı ayrı fonksiyona bir çağrı yapılır. Bu yöntem, compute gibi çağıran fonksiyonlarda, sık kullanılan hızlı yollar için fonksiyon çağrısı maliyetini ortadan kaldırırken, nadiren kullanılan yavaş yollar için kodun tekrarlanmasını ve dolayısıyla kod şişkinliğini önler. Böylece hem performans iyileşir hem de daha yönetilebilir bir kod boyutu elde edilir.
Derleyicilerin, fonksiyonların hızlı ve yavaş yollarını ayırarak hem performansı artırıp hem de kod şişkinliğini önlemesini sağlayan gelişmiş bir optimizasyon tekniğidir.