Bilgisayar belleği söz konusu olduğunda, genellikle 1 kilobaytın (KB) 1024 bayta eşit olduğu öğretilir. Bu durum, bilgisayarların ikili sistemde (taban 2) çalışmasından ve bellek adreslemesinin 2'nin katları şeklinde yapılmasından kaynaklanır. 1024 (2^10) sayısı, 1000'e oldukça yakın olduğu için (sadece %2,4 farkla) pratik bir taban olarak benimsenmiştir. Bu nedenle, kilo genellikle 1024, mega 1048576 (2^20) ve giga 1073741824 (2^30) olarak kabul edilir. Ancak, bu yaygın kabul, özellikle büyük bellek birimlerinde önemli sapmalara yol açar.
Aslında 1000 baytın daha mantıklı olduğu savunulmaktadır. İkili ve ondalık birimler arasındaki oransal fark, birimler büyüdükçe artar. Örneğin, 1 terabaytta bu fark yaklaşık %10'a, 1 quettabaytta ise %25'in üzerine çıkar. Bu durum, sabit disk veya SSD üreticilerinin bellek kapasitesini ondalık birimlerle (1 TB = 1.000.000.000.000 bayt) pazarlarken, işletim sistemlerinin (örneğin Windows) bunu ikili birimlerle (1 TB = 1.099.511.627.776 bayt) göstermesiyle kullanıcılar arasında kafa karışıklığına yol açar. Küçük bellek miktarlarında bu fark önemsizken, büyük miktarlarda belirgin hale gelir.
Bu kafa karışıklığını gidermek amacıyla, Uluslararası Elektroteknik Komisyonu (IEC), ikili birimler için "kibibayt" (KiB), "mebibayt" (MiB) gibi yeni ön ekler tanıtmıştır. Buna göre, 1 kibibayt (KiB) 1024 bayta eşitken, 1 kilobayt (KB) Uluslararası Birimler Sistemi'ne (SI) uygun olarak tam 1000 bayta eşittir. Bu standartlaşma, bellek birimlerinin doğru ve tutarlı bir şekilde ifade edilmesini sağlamayı amaçlamaktadır, ancak teknoloji endüstrisinde eski alışkanlıklar ve JEDEC gibi RAM üreticilerinin 1024 baytlık kilobayt tanımını kullanmaya devam etmesi nedeniyle hala bir geçiş süreci yaşanmaktadır.
Bellek birimlerinin doğru anlaşılması, donanım ve yazılım arasındaki kapasite farklılıklarından kaynaklanan yanlış anlaşılmaları ortadan kaldırarak kullanıcı deneyimini iyileştirebilir.