Yazılım mühendisliği dünyasında kıdemli mühendisler genellikle mimari, iletişim, sahiplenme ve liderlik gibi yeteneklerle tanımlanır. Ancak, unvanı ve deneyim yıllarını bir kenara bıraktığımızda, kıdemli mühendisleri diğerlerinden ayıran temel bir beceri vardır: belirsizliği azaltma yeteneği. Orta seviye bir mühendis, iyi tanımlanmış bir problemi mükemmel bir şekilde çözebilir; net bir spesifikasyon verildiğinde sağlam işler çıkarır. Ancak, "performansı iyileştirmeliyiz" veya "kullanıcılar onboarding akışından şikayetçi" gibi belirsiz bir görevle karşılaştıklarında fark ortaya çıkar.
Kıdemli mühendisler, bu karmaşık sorunlara yaklaşırken derinlemesine sorular sorar, gürültüden önemli olanı ayırır ve neyin hemen yapılması gerektiğini belirler. Projelerin riskini azaltarak, "Bunun ne olduğunu bile bilmiyorum" gibi durumları somut planlara dönüştürürler. Bu "görünmez çalışma", projelerin sorunsuz ilerlemesini, daha az sürpriz yaşanmasını ve acil durum toplantılarının azalmasını sağlar. Kıdemli mühendisler, "Gerçekten hangi problemi çözmeye çalışıyoruz?", "Buradaki kullanıcı kim ve neyden şikayetçi?", "Yanlış olabilecek hangi varsayımlarımız var?" gibi sorularla problemi netleştirir ve ancak ondan sonra çözüme odaklanırlar.
Ne yazık ki, birçok şirket bu temel beceriyi işe alım süreçlerinde yeterince ölçememektedir. İş tanımları genellikle teknolojilere ve deneyim yıllarına odaklanırken, mülakatlar LeetCode tarzı algoritma sorularına yoğunlaşır. Bu durum, yarım yamalak bir spesifikasyonla karşılaştığında donup kalan, ancak beyaz tahtada ikili ağaçları tersine çevirebilen "kıdemli" mühendislerin ortaya çıkmasına neden olur. Mimari ve iletişim gibi diğer beceriler elbette önemlidir, ancak bunlar ancak ne inşa ettiğiniz netleştikten sonra gerçek değerini bulur. Belirsizliği azaltamıyorsanız, diğer tüm yetenekleriniz yanlış problemi zarifçe çözmenin yolları haline gelir.
Kıdemli mühendisliğin özü, karmaşık ve belirsiz sorunları net, yönetilebilir görevlere dönüştürme yeteneğidir.