ABD ekonomisi üçüncü çeyrekte yıllık %4,3 gibi güçlü bir büyüme oranı sergileyerek beklentileri aştı. Ancak bu olumlu tabloya rağmen, istihdam piyasasında belirgin bir durgunluk yaşandı; işsizlik oranı %4,6'ya yükseldi ve Fed Başkanı Jerome Powell bile son iş kazanımlarının abartılmış olabileceği konusunda uyardı. Ekonomistler, tipik bir toparlanmada önce istihdamın, sonra maaşların ve en son tüketici harcamalarının artması beklenirken, mevcut durumda harcamaların iş yaratmadan gerçekleşmesini anlamakta zorlanıyor. Bu durum, hanehalklarının gelirleri artmadan ekonominin nasıl büyüdüğü sorusunu gündeme getiriyor.
Ekonominin bu noktaya gelmesinde iki temel faktör bulunuyor. Birincisi, hanehalklarının gelir artışı olmadan harcama yapması. Üçüncü çeyrekte reel harcanabilir gelir neredeyse %0 büyüme gösterdi. Amerikalılar satın alma gücü kazanmamış olsa da, birikimlerini kullanarak, kredi çekerek veya kaçınamayacakları maliyetleri üstlenerek harcamalarını sürdürdü. GDP raporu, bu baskının özellikle hizmet sektöründe, ve bu sektör içinde de sağlık hizmetlerinde yoğunlaştığını gösteriyor. Yaşlanan nüfus, artan tıbbi fiyatlar ve GLP-1 kilo verme ilaçlarının yaygınlaşması gibi faktörler, sağlık harcamalarını rekor seviyelere taşıdı.
Bu harcamalar, keyfi tüketimden ziyade, zorunluluktan kaynaklanan harcamalar olarak öne çıkıyor. Aileler temel ihtiyaçlar için daha fazla ödeme yaptıklarında, bu bir güven sinyali değil, aksine bir baskı göstergesidir. Reel harcanabilir gelir sabit kalırken, bu maliyetler ücret artışlarıyla değil, azalan birikimler ve diğer alanlardaki erteleme kararlarıyla karşılanıyor. KPMG baş ekonomisti Diane Swonk'un belirttiği gibi, enflasyon ve işsizlik oranlarında stagflasyon yaşanırken büyümenin devam etmesi oldukça sıra dışı bir durum ve bu 'işsiz büyüme' çağının başlangıcı olarak yorumlanıyor.
Ekonomik büyümenin istihdam yaratmadan gerçekleşmesi, gelecekteki refah ve gelir dağılımı üzerinde ciddi soru işaretleri yaratıyor.