Ses indüksiyon döngü sistemleri (işitme döngüleri olarak da bilinir), işitme güçlüğü çeken bireyler için tasarlanmış yardımcı dinleme cihazlarıdır. Bu sistemler, kullanıcıların çevresel gürültüden etkilenmeden, doğrudan ses kaynağını net bir şekilde duymalarını sağlar. İlk manyetik indüksiyon döngü iletişim sistemi, 1937 yılında Joseph Poliakoff tarafından patentlenmiştir. Teknoloji, işitme cihazlarındaki "telecoil" (T-coil) adı verilen bobinlerin telefonlardaki manyetik alanları algılaması prensibinden geliştirilmiştir. Telecoil, işitme cihazı kullanıcılarının telefon görüşmelerini arka plan gürültüsü olmadan net bir şekilde duymasına olanak tanımıştır.
Bir işitme döngüsü, belirli bir alanın etrafına yerleştirilen bir veya daha fazla fiziksel kablo döngüsünden oluşur. Bu kablolar, döngü alanı boyunca bir elektromanyetik alan oluşturur. Bu alan, telecoil donanımlı işitme cihazları, koklear implant işlemcileri veya özel el tipi alıcılar tarafından algılanabilir. Sistem, taşıyıcı sinyal kullanmadan doğrudan ses frekansı akımlarını taşır. Bu sayede, konser salonları, bilet gişeleri, ibadethaneler, mahkeme salonları ve evler gibi çeşitli ortamlarda, ses kaynakları işitme engelli dinleyicilere net ve dikkat dağıtıcı gürültülerden arındırılmış bir şekilde iletilir.
Sistemin basit formu, bir odanın etrafına yerleştirilmiş, bir güç amplifikatörü tarafından sürülen tek bir telden oluşur. Ancak, genel amaçlı bir amplifikatör yerine doğru tasarlanmış bir döngü sürücü amplifikatörü kullanmak önemlidir. Yanlış tasarlanmış bir sistem, bozulma anında harmonikler üreterek radyo parazitine neden olabilir ki bu hem ses kalitesi hem de yasal düzenlemeler açısından istenmeyen bir durumdur. Etkili bir döngü sürücüsü, ses seviyelerini sabit tutarak işitme bozukluğu olan kişiler için tutarlı bir deneyim sağlamalıdır.
Bu sistem, işitme güçlüğü çeken bireylerin kamusal ve özel alanlarda sesli iletişimi daha net ve erişilebilir kılmalarına olanak tanıyarak sosyal katılım ve yaşam kalitelerini önemli ölçüde artırır.