Intel 8087, 8086/8088 CPU'lar için bir yardımcı işlemci olarak görev yaparken, talimatları nasıl çözdüğü ve ana işlemciyle nasıl iş birliği yaptığı oldukça karmaşıktır. Bir talimatın 8087'ye mi yoksa ana işlemciye mi ait olduğunu belirlemek, çipin içindeki özel devreler aracılığıyla gerçekleşir. Bu süreç, çipin farklı bölgelerine yayılmış çok sayıda teknik kullanılarak yönetilir. Makale, bu karmaşık yapıyı tersine mühendislik yoluyla, 8087 çipinin seramik paketini açıp silikon kalıbının mikroskop altında çekilmiş fotoğraflarını inceleyerek ortaya koyuyor.
Çipin alt yarısında, 80-bit kayan nokta değerleri üzerinde hesaplamalar yapan "datapath" bulunur. Datapath'in solunda π gibi önemli sabitleri barındıran bir sabit ROM, sağında ise programcının kayan nokta değerlerini tuttuğu ve yığın (stack) olarak düzenlenmiş sekiz adet yazmaç (register) yer alır. Talimatların yürütülmesi için çipin ortasındaki geniş mikro kod ROM'u kullanılır; 8087, talimatı çözdükten sonra uygun mikro talimatları buradan alır. Çipin sağ üst kısmında yer alan Veri Yolu Arayüz Birimi (BIU), ana işlemci ve bellek ile iletişim kurar ve talimat çözme sürecinde kritik bir rol oynar.
8086/8088 işlemcisi ile 8087 arasındaki iş birliği, ana işlemcinin "ESCAPE" olarak adlandırılan sekiz özel opcode'u 8087 için ayırmasıyla başlar. 8087'nin BIU'su, veri yolunu sürekli izleyerek bu ESCAPE opcode'larını tespit eder ve talimatın kendisine ait olduğunu anlar. Ancak, 8087'nin 8086'nın yazmaçlarına erişimi olmadığı için veri alışverişi yalnızca bellek üzerinden yapılabilir. Ana işlemcinin bellek adreslemesi karmaşık bir şema (offset ve segment yazmaçları) içerdiğinden, 8087'nin bu yazmaçlara erişimi olmadan doğru bellek adresini nasıl belirlediği önemli bir zorluk teşkil eder.
Intel 8087'nin talimat çözme ve ana işlemciyle iş birliği mekanizmalarının, dönemin teknolojik kısıtlamalarına rağmen ne kadar sofistike çözümlerle tasarlandığını gözler önüne seriyor.