İngiltere'de sıfır saat sözleşmeleriyle çalışanların sayısı rekor seviyeye ulaşarak 1.23 milyona çıktı. İşçi Partisi'nin bu uygulamaya karşı gelecek yıl yürürlüğe koymayı planladığı önlemler öncesinde yaşanan bu artış, özellikle 16-24 yaş arası gençleri ve tam zamanlı eğitimde olmayanları etkiledi. Lancaster Üniversitesi'ndeki Work Foundation'ın Ulusal İstatistik Ofisi (ONS) verilerine dayanarak yaptığı analiz, bir önceki yıla göre 91.000 kişilik bir artış olduğunu gösteriyor. Bu sözleşmeler, işverenlere iş güvencesi vermeden personel çalıştırma imkanı sunarken, çalışanlara yalnızca ihtiyaç duyulan saatlerde, genellikle kısa bildirimle çalışma fırsatı tanıyor.
Sıfır saat sözleşmelerini savunanlar, bu uygulamanın gençlerin ilk işlerine girmesine yardımcı olduğunu ve eğitim veya çocuk bakımı gibi konularda esneklik sağladığını belirtiyor. Ancak eleştirenler, bu sözleşmelerin çalışanları öngörülemeyen çalışma saatleri, garantisiz gelir ve finansal planlama yapamama gibi zorluklarla karşı karşıya bıraktığını vurguluyor. İşçi Partisi, 2024 seçim manifestosunda bu "sömürücü" sözleşmeleri yasaklama sözü vermişti. Hükümetin İstihdam Hakları Yasası kapsamında gelecek yıl yürürlüğe girmesi beklenen düzenlemelerle, çalışanlara garantili çalışma saatleri hakkı, makul bildirim süresi ve kısa sürede iptal edilen vardiyalar için tazminat gibi haklar tanınacak.
Work Foundation, analizinin hükümet ve milletvekillerinin bu önlemleri bir an önce kesinleştirmesinin "acil ihtiyacını" ortaya koyduğunu belirtiyor. Kurumun direktörü Ben Harrison, İşçi Partisi'nin planlarına rağmen işverenlerin hala bu "son derece güvencesiz" sıfır saat sözleşmelerine bağımlı olduğunu ifade etti. Bu durum, bir milyondan fazla çalışanın gelecek hafta kaç saat çalışacağını veya ne kadar kazanacağını bilememesine neden olan "tek taraflı esneklik" yaratıyor. Veriler, sıfır saat sözleşmeleriyle çalışanların %32.8'inin tam zamanlı iş için bu sözleşmelere bağımlı olduğunu ve çoğunun ek saatler veya ikinci bir iş aradığını gösteriyor.
İngiltere'de sıfır saat sözleşmelerinin rekor seviyeye ulaşması, iş güvencesizliğinin yaygınlaştığını ve hükümetin bu konudaki düzenlemelerinin aciliyetini vurguluyor.