Borsa, birçok kişi tarafından "ponzi şeması" veya "sahte para" olarak görülürken, hisse senedi fiyatlarının tamamen rastgele yükselip düştüğüne inanılır. Ancak finansın temel prensiplerini inceleyenler için gerçek bunun tam tersidir. Tıpkı hava durumunu kısa vadede tahmin etmenin zor ama mevsimleri anlayarak uzun vadeli sıcaklık değişimlerini kavramanın kolay olması gibi, hisse senetlerinin uzun vadeli getirileri de rasyonel bir temele dayanır. Bu makale, hisse senedi piyasasının uzun vadeli getirilerini neyin yönlendirdiğini ve mevcut koşullar altında bekleyebileceğimiz getirileri nasıl tahmin edebileceğimizi açıklıyor.
Hisse senetlerini anlamanın anahtarı, neredeyse tüm değerlemelerin ve getirilerin şirket kârları, yani kurumsal kazançlar tarafından yönlendirilmesidir. Kısa vadeli veya uzun vadeli, gerçekleşen veya beklenen, değişken veya istikrarlı kârlar gibi birçok varyasyon olsa da, temel prensip şirketin ne kadar kâr elde edeceği üzerine kuruludur. Örneğin, 1 milyon hissesi olan ve her biri 1000 dolardan değerlenen bir şirketin yıllık 50 milyon dolar kâr ettiğini düşünelim. Hisse başına kazanç 50 dolar olur. Eğer bir hisse alırsanız, 1000 dolar öder ve yıllık 50 dolarlık kâr dilimine sahip olursunuz. Şirket bu kârın tamamını size temettü olarak öderse, bu durum yıllık %5 faiz ödeyen bir bankaya 1000 dolar yatırmakla aynıdır. Bu oran, finans dünyasında "Kazanç Verimi" (Earnings Yield) olarak bilinir ve "Fiyat/Kazanç Oranı"nın (PE Ratio) tersidir.
Elbette, her şey bu kadar basit değildir. Şirketler genellikle tüm kazançlarını her yıl yatırımcılara dağıtmazlar. Yönetim kurulu, kazançları yeniden yatırmanın veya bu parayla mevcut hisseleri geri satın almanın yatırımcıların çıkarına olduğuna karar verebilir. Ancak her iki durumda da, bu eylemler uzun vadede şirket değerini ve dolayısıyla hisse senedi getirilerini artırmaya yönelik stratejilerdir.
Hisse senedi piyasasının uzun vadeli getirileri, şirketlerin kâr performansına ve bu kârları nasıl yönettiklerine bağlıdır.