Hidrojen yakıt hücreli kamyonlar, teknolojik olarak olgunlaşmış ve ticari olarak kullanılabilir durumdadır. Hyundai'nin İsviçre, Almanya ve Kuzey Amerika'da faaliyet gösteren XCIENT yakıt hücreli kamyon filosu, 20 milyon kilometreyi aşan bir performans sergileyerek çeşitli yükleri taşıyabilmekte ve 10-20 dakikada yakıt ikmali yapabilmektedir. Bu başarılar, kamyonların kendisinin bir sorun olmadığını açıkça göstermektedir. Asıl problem, hidrojenin üretim verimliliği, altyapı ekonomisi ve mevcut elektrik şebekesiyle olan rekabet gibi çevresel faktörlerde yatmaktadır.
Hidrojen ekonomisinin temel zorluklarından biri, enerji dönüşümündeki verimsizliktir. Suyu hidrojene ayırmak için kullanılan elektrolizörler, her bir kilogram hidrojen için 50-60 kWh elektrik enerjisi harcarken, elde edilen hidrojenin kimyasal enerji içeriği yalnızca 33.33 kWh'dir. Bu, elektroliz adımında bile önemli bir enerji kaybı anlamına gelir. Ayrıca, hidrojenin sıkıştırılması, taşınması ve depolanması gibi sonraki adımlar da ek enerji kayıplarına yol açarak, bir kamyona teslim edilen her kilogram hidrojen için toplam elektrik girdisini 60-70 kWh'e çıkarmaktadır. Bu yüksek enerji maliyeti, hidrojenin ekonomik uygulanabilirliğini zorlaştırmaktadır.
Hidrojenin üretim yöntemleri de çevresel ve ekonomik açıdan kritik farklılıklar gösterir. "Gri hidrojen", doğal gazdan elde edilen en ucuz yöntemdir ancak yüksek CO₂ emisyonu nedeniyle karbonsuzlaşma hedeflerine aykırıdır. "Mavi hidrojen", karbon yakalama teknolojisi eklenerek üretilir ancak maliyeti daha yüksektir ve çevresel faydaları tartışmalıdır. Gerçek anlamda karbonsuz tek seçenek olan "yeşil hidrojen" ise yenilenebilir enerji kaynaklarıyla elektroliz yoluyla üretilir. Bu karmaşık tablo, hidrojenin karayolu taşımacılığında yaygınlaşmasının önündeki asıl engelleri gözler önüne sermektedir.
Hidrojen yakıt hücreli kamyon teknolojisinin mevcut olmasına rağmen, yaygınlaşmasının önündeki asıl engellerin enerji üretim verimliliği, altyapı eksikliği ve ekonomik faktörler olduğu anlaşılmaktadır.