Uzun zaman önce, yazar IBM System 370 üzerinde çalışan bir hata ayıklayıcı program üzerinde çalışıyordu. Şirketlerinin sattığı yazılımları hata ayıklamak için kullanılan bu program, IBM 3270 CRT terminallerinde çalışıyordu. Terminaller sekiz renk gösterebilse de, hata ayıklayıcının ekranı yalnızca siyah beyazdı. Yazar, önemli öğeleri renklendirerek programı daha kullanışlı hale getirmeyi düşündü. Bunun için WRTERM adlı bir makroyu kullanmayı planladı.
O dönemde ofiste çevrimiçi kılavuzlar yoktu; bunun yerine raflar dolusu sarı, gevşek yapraklı ciltler bulunuyordu. İstenilen kılavuzu bulmak başlı başına bir maceraydı. Yazar, REXX dil referansı veya benzeri bir kılavuz olmadan ilerleyemediğini patronuna defalarca iletmek zorunda kaldı. Bazen patronu omuz silkse de, bazen Matthew'un yerini bilebileceğini söylerdi. Matthew ise genellikle kılavuzları masasının altındaki bir yığının altına saklar ve başkalarının erişimini kısıtlardı. Bu durum, Matthew'un kendisi ihtiyaç duyduğunda kılavuzu bulamama riskini ortadan kaldırmak içindi. Yazar, REXX dil referansının bir fotokopisini yıllarca yanında taşıdı, çünkü onu elde etmek büyük bir çaba ve zahmet gerektirmişti.
Yazar sonunda "IBM Assembler Product Macro Reference Document" adlı kılavuzun bir kopyasını buldu ve WRTERM makrosunun detaylarına baktı. Büyük sevinci şaşkınlığa dönüştü: Makronun varsayılan değeri siyah olarak belirtilmişti, beyaz değil. Daha fazla okuduğunda, izin verilen tek diğer değerin de bu olduğunu öğrendi. Bu anekdot, eski sistemlerde dokümantasyon erişiminin zorluklarını, bilgi paylaşımındaki engelleri ve geriye uyumluluk detaylarının bazen ne kadar beklenmedik olabileceğini çarpıcı bir şekilde ortaya koyuyor.
Eski sistemlerde dokümantasyon erişiminin zorlukları ve geriye uyumluluk detaylarının beklenmedik sonuçları, yazılım geliştirme süreçlerinde karşılaşılan temel sorunları gözler önüne seriyor.