"Edge of Emulation" makale serisinin üçüncü yıl dönümünü kutlayan bu yazı, yazarın Game Boy çevre birimlerini emüle etme serüvenini ve karşılaştığı zorlukları ele alıyor. Yazar, 2017'de Barcode Taisen Bardigun tarayıcısını emüle etmeye başladığında bu kadar ilerleyebileceğini tahmin etmediğini belirtiyor. Bazı cihazların emülasyonu kolayken, bu makalenin konusu olan Game Boy destekli dikiş makinelerinin oldukça inatçı ve zorlayıcı olduğunu ifade ediyor. Yıllar içinde edindiği deneyimler, azim ve arkadaşlarının yardımıyla bu engelleri aştığını vurguluyor.
2000'li yılların başında Japon dikiş şirketi Jaguar, Game Boy ile Link Kablosu aracılığıyla dikiş talimatları alabilen JN-100 (nuyell) modelini piyasaya sürdü. "Raku x Raku Mishin" adlı Game Boy kartuşu, dikiş makinesine desen, ilik, kana ve harf gibi çeşitli talimatları aktarıyordu. Amerikalı Singer şirketi de bu fırsatı değerlendirerek IZEK 1500 adıyla benzer bir modeli ABD'de satışa sundu. 2001'de Jaguar, geliştirilmiş dikiş hızı ve özel nakış kolu EM-2000'e sahip JN-2000 (nuotto) modelini çıkardı. JN-2000, eski kartuşlarla uyumlu olsa da, yeni nakış fonksiyonları için üç yeni yazılım üretildi. Mario temalı nakış yapabilme özelliği Japonya'ya özel kaldı.
Game Boy ile dikiş makinelerinin birleşimi ilk başta tuhaf gelse de, bu üç model hem oyun hem de ev tipi dikiş tarihinde önemli bir yere sahiptir. Endüstriyel dikiş makinelerinde programlanabilir dikiş uzun süredir mevcutken, tüketici pazarı seçenekler ve fiyat açısından geride kalmıştı. Jaguar, Game Boy'u ana arayüz olarak kullanarak uygun fiyatlı ve kullanımı kolay dijital dikiş ekipmanları sunarak bir devrim yarattı. Bu yaklaşım, karmaşıklığı azaltırken bilinen bileşenleri kullanarak maliyetten de tasarruf sağladı. Bu makineler, günümüzdeki ucuz dijital dikişin öncülerinden olmuştur.
Bu Game Boy destekli dikiş makineleri, dijital dikişi ev kullanıcıları için erişilebilir ve uygun fiyatlı hale getirerek sektörde önemli bir dönüşüm başlattı.