1979'da Atari ve Texas Instruments (TI), kişisel bilgisayar ve video oyun konsolu özelliklerini birleştiren yeni bir bilgisayar kategorisi yarattı. Başlangıçta yüksek fiyat etiketleriyle (Atari 400 550 dolar, TI-99/4 1150 dolar) piyasaya sürülen bu hibrit cihazlar, dönemin popüler kişisel bilgisayarlarıyla rekabet ediyordu. TI, maliyetleri düşürerek 1981'de TI-99/4A modelini 525 dolardan piyasaya sürse de, pazara giren daha uygun fiyatlı rakipler karşısında inisiyatifi kaybetti. Bu yeni, uygun fiyatlı cihazlar "ev bilgisayarları" olarak anılmaya başlandı ve sıradan hane halklarının erişebileceği bir teknoloji haline geldi.
Bu dönemde yaşanan şiddetli rekabet, ev bilgisayarı sektöründe acımasız bir fiyat savaşına yol açtı. Özel ses ve grafik çipleri için üretim hattı kurmanın yüksek maliyeti ve ROM yazılım kartuşlarının ekonomik olarak sürdürülebilir olması için gereken yüksek satış adetleri, ölçek ekonomisinin önemini ortaya koydu. Bu savaşın sonunda ayakta kalan az sayıda şirket olsa da, hiçbiri yara almadan kurtulamadı. Ancak bu süreç, bilgisayarın tarihinde ilk kez bir kitle tüketim ürünü haline gelmesini sağladı.
İlk nesil kişisel bilgisayarlar hobi sahiplerine hitap ederken, 1977'de çıkan ikinci nesil daha geniş bir hobi kitlesine ve bazı şirketlere ulaştı. Ev bilgisayarları ise orta sınıf haneler için Noel sezonunun gözde hediyesi haline geldi ve televizyonların yanı sıra büyük mağazalarda satılmaya başlandı. Bu durum, tüketicilerin bir dijital geleceğe pasaport mu yoksa sadece bir oyun makinesi mi satın aldığı sorusunu gündeme getirdi. Radio Shack'in 1980'de piyasaya sürdüğü TRS-80 Color Computer (CoCo) da bu hibrit tasarım anlayışını takip eden önemli bir örnekti.
1980'lerin başındaki ev bilgisayarı savaşları, bilgisayarı niş bir hobiden orta sınıf haneler için bir kitle tüketim ürününe dönüştürerek dijitalleşmenin temelini atmıştır.