Makale, Elasticsearch'ün temel amacının bir arama motoru API'si olarak hizmet vermek olduğunu, birincil veritabanı (sistem kaydı) olmadığını vurguluyor. Apache Lucene üzerine inşa edilen Elasticsearch, güçlü bir tam metin arama kütüphanesi olarak öne çıkarken, uygulamaların "doğru" verilerini barındıran birincil bir veri deposu olarak tasarlanmamıştır. Yazar, "veritabanı" terimini, OLTP (Çevrimiçi İşlem İşleme) işlemleri için birincil veri deposu olarak kullanılan, Postgres veya MySQL gibi sistemler olarak tanımlıyor. Birçok ekibin zamanla Elasticsearch'ü birincil veritabanı olarak kullanmaya başlamasının hikayesi, genellikle basit bir arama ihtiyacıyla başlıyor. Uygulama verilerini Postgres veya MySQL gibi sistemlerde depolayan ekipler, yerleşik metin arama özelliklerinin yetersiz kalması üzerine Elasticsearch'e yöneliyor. Başlangıçta sadece bir ikincil indeks olarak kullanılan Elasticsearch, zamanla veritabanı ile senkronizasyon zorlukları nedeniyle birincil veri deposu haline getiriliyor. Ancak bu durum, atomik işlemler, öngörülebilir güncellemeler, güvenli şema evrimi ve hata durumunda güvenilirlik gibi birincil veritabanından beklenen temel özellikleri karşılayamayan bir sistemle sonuçlanıyor. Elasticsearch, tek bir belge dışındaki işlemlerde atomik garanti sunmadığı için veri tutarsızlıklarına yol açabiliyor. Bu da onu bir indeks olarak mükemmel kılarken, bir veritabanı olarak kırılgan hale getiriyor.
Elasticsearch'ün bir arama motoru olarak mükemmel olmasına rağmen, birincil veritabanı olarak kullanıldığında veri tutarsızlıkları ve işlem garantisi eksiklikleri nedeniyle ciddi sorunlara yol açabileceğini anlamak, doğru sistem mimarisi kararları için kritik öneme sahiptir.