Yazar, e-tabloları bir görev yöneticisi veya kişisel bilgi tabanı olarak "kötüye kullanma" deneyimini paylaştığında, birçok kişinin benzer bir "utanç" duygusuyla e-tabloları amaçları dışında kullandığını fark etti. Bu utanç, e-tabloların "gerçek" veritabanları veya veri analizi araçları (R, Python, Power BI gibi) olmaması gerektiği yönündeki yaygın kanıdan kaynaklanıyor. Geleneksel olarak, e-tabloların yuvarlama hataları ve karmaşık formüllerden kaynaklanan sorunlarla anılması, bu araçların "kötü" olduğu algısını pekiştiriyor. Özellikle veritabanı olarak kullanıldıklarında, e-tabloların doğru bir veritabanının sunduğu ACID garantilerini sağlayamaması ve zamanla içinden çıkılmaz "spagetti" yapılara dönüşebilmesi ciddi endişeler yaratıyor. Yazar, kariyerinin önemli bir kısmını eski e-tablo tabanlı CRM sistemlerinden verileri düzgün veritabanlarına aktarmakla geçirdiğini belirtiyor. Peki, tüm bu olumsuzluklara rağmen insanlar neden e-tabloları kullanmaya devam ediyor? Yazar, bunun temel nedeninin "arayüz" olduğunu vurguluyor. Birçok insan, tıpkı yazar gibi, sorunları matrisler şeklinde düşünmeye yatkın olduğundan, e-tabloların görsel ve etkileşimli yapısı onlara doğal geliyor. E-tablolar, karmaşık sistemler kurmaya gerek kalmadan hızlıca bir şeyler denemek, verileri düzenlemek ve görselleştirmek için erişilebilir ve esnek bir ortam sunuyor. Bu durum, özellikle küçük ölçekli ihtiyaçlar veya geçici çözümler için e-tabloları vazgeçilmez kılıyor. En iyi aracın, kullandığınız araç olduğu felsefesiyle, e-tabloların pratik faydaları, algılanan "utancın" önüne geçiyor.
E-tabloların basit arayüzü ve esnekliği sayesinde, "doğru" araçlar yerine pratik çözümler arayan kullanıcılar için vazgeçilmez bir araç olmaya devam ettiğini gösteriyor.