Dokümantasyon inceleme süreçlerinde karşılaşılan en büyük sorunlardan biri, tüm yorumların aynı aciliyete sahip gibi görünmesidir. Biçimlendirme notları ile kritik kod hataları aynı seviyede ele alındığında, ekipler önemsiz detaylar üzerinde uzun süre tartışabilirken, ciddi hatalar gözden kaçabilmektedir. Bu durum, katkıda bulunanların önceliksiz konulara zaman harcamasına, kritik sorunların gözden kaçmasına ve inceleme döngülerinin uzamasına yol açar. Temel neden, yorumların önceliğini belirten ortak bir dilin olmamasıdır.
Bu sorunu çözmek için makale, inceleme yorumları için basit, iki parçalı bir etiketleme sistemi önermektedir: "önem derecesi" (severity) ve "kategori" (category). Önem derecesi, düzeltmenin aciliyetini belirtir: "blocker" (birleşmeden önce düzeltilmesi zorunlu, işlevselliği bozan veya kritik anlayışı engelleyen), "improvement" (yayımlanmadan önce düzeltilmesi gereken, netliği, yapıyı veya kullanılabilirliği artıran) ve "optional" (kişisel tercihler, stilistik öneriler veya gelecek fikirleri). Kategori ise düzeltmenin türü hakkında daha fazla bağlam sağlar; örneğin "clarity" (açıklık), "bug" (hata), "organization" (düzenleme), "style" (stil) ve "consistency" (tutarlılık) gibi.
Bu etiketleme sisteminin uygulanmasıyla, katkıda bulunanlar hangi düzeltmelerin hemen yapılması gerektiğini kolayca anlayabilir ve öncelikle "blocker" etiketli yorumlara odaklanabilirler. Bu, yorum yığınlarının yarattığı bunaltıcı hissi azaltır ve tartışmaların daha hızlı sonuçlanmasını sağlar. Ayrıca, yeni incelemecilerin de bu ortak beklentiyi benimsemesiyle inceleme kültürü genel olarak iyileşir ve ekip içinde daha verimli bir iletişim ortamı oluşur.
Dokümantasyon inceleme yorumlarını önceliklendirmek için basit bir etiketleme sistemi, ekiplerin verimliliğini artırır, kritik hataların gözden kaçmasını engeller ve inceleme süreçlerini hızlandırır.