"What Colour are your bits?" başlıklı makale, 2004 yılında yayımlanmasına rağmen, dijital kopyalama, fikri mülkiyet ve telif hakkı konularında hala bir referans noktası olarak gösterilmektedir. Yazar, makalesinin yirmi yıldır çevrimiçi olduğunu ve insanların bu konulara olan ilgisinin devam ettiğini belirtiyor. 2004'teki ana odak noktası birebir kopyalamayken, günümüzde bu tartışmaların yapay zeka ve "yaratıcı hakları" gibi daha yeni konulara evrildiğini vurguluyor. Yazar, güncel meselelerin ele alındığı daha yeni makalelerinin de aynı ilgiyi görmesini arzu ettiğini ifade ediyor.
Özellikle 2024 yılında, insanlar fikri mülkiyetin ve yaratıcı haklarının, insan tarafından yaratılmayan, örneğin "üretken yapay zeka" çıktısı materyallerle nasıl ilişkilendiğini merak ediyor. Yazar, üretken modellerle ilgili telif hakkı sorunlarının aslında o kadar da yeni olmadığını ve mevcut "adil kullanım" (fair use) kavramı kullanılarak en iyi şekilde anlaşılabileceğini savunuyor. Telif hakkı sahipleri, yaratıcı materyallerinin modelleri eğitmek için kullanımını kontrol etme konusunda endişe duysalar da, yazar bu kontrol hakkına sahip olup olmadıklarını sorguluyor. Bir insan bir kitaptan öğrenip kendi kitaplarını yazabiliyorsa, bir bilgisayar neden yapamasın?
Yazarın bir diğer önemli makalesi, "kıtlık" ve "bolluk" kavramları üzerinden, "bilgisayar bilimcileri" ve "hukukçular" arasındaki bakış açılarını inceliyor. Dijital bir eserin neredeyse sıfır maliyetle kopyalanabilmesi, eserlerin bollaşmasını sağlarken, orijinalin sahipliğini tüm kopyalara genişletmek, eser arzını azaltır. Bu iki bakış açısı, kurumların terfi ve işe alım süreçlerinde adayları bol veya kıt görmeleri gibi farklı işleyişlere yol açar ve karşılıklı anlayışı zorlaştırır. Bu gerilim, "elit aşırı üretimi" gibi işlevsiz durumlara yol açabilir.
Dijital kopyalamanın doğası, fikri mülkiyet haklarının sınırları ve yapay zeka çağında yaratıcılığın tanımı üzerine süregelen temel soruları ortaya koyuyor.