Copernicus Sentinel-2 uydusu tarafından Güney Atlantik Okyanusu üzerinde çekilen bu görüntü, bir zamanlar dünyanın en büyük buzdağı olan A23a'nın yakın çekimini sunuyor. Olağandışı bulutsuz bu görüntü, buzdağının yakında tamamen parçalanacağına dair ilk işaretleri gösteriyor. A23a, 1986 yılında Batı Antarktika'daki Filchner-Ronne buz sahanlığından kopmuştu. O dönemde yaklaşık 4000 kilometrekarelik bir alanı kaplıyordu ki bu, Roma'nın üç katından daha büyük bir alana denk geliyordu ve onu dünyanın en büyük buzdağı yapıyordu. Onlarca yıl okyanus tabanında karaya oturmuş halde kaldıktan sonra, 2020'de tutuşunu kaybetti ve Weddell Denizi'nde sürüklenmeye başladı. Kasım 2023'te ise Antarktika sularından hızla uzaklaşmaya başladı. Rüzgarlar ve akıntılar tarafından sürüklenen buzdağı, yaklaşık 2000 km daha kuzeye, daha sıcak Güney Atlantik Okyanusu sularına doğru yol aldı ve Mayıs 2025'te Güney Georgia Adası'na ulaştı. Burada parçalanmaya başladı. 2025 yılı boyunca A23a, daha küçük buz bloklarına ayrılarak boyutunu önemli ölçüde küçülttü. 20 Aralık 2025 tarihli bu görüntüde, buzdağı Güney Georgia'nın yaklaşık 150 km kuzeybatısında, farklı boyutlarda çok sayıda buzdağıyla çevrili olarak görülüyor. Yüzey alanının yaklaşık dörtte üçünü kaybetmiş olmasına rağmen, A23a hala açık sularda yüzen en büyük buzdağlarından biri olup, yaklaşık 1000 kilometrekarelik bir alanı kaplamaktadır. Yüzeyinde ve güneyindeki buzdağlarında görülen parlak mavi alanlar, buzdağının hızla yok oluşunun açık işaretleri olan eriyik su birikintileridir. Bu kadar kuzeye ulaşan buzdağları için tipik olan bu parçalanma, daha sıcak deniz sıcaklıkları ve hava koşullarından kaynaklanmaktadır. A23a, akıntıların etkisiyle daha da sıcak sulara doğru ilerledikçe, aynı sularda parçalanan diğer mega buzdağlarıyla benzer bir kaderi yaşayacak.
Dünyanın en büyük buzdağlarından A23a'nın sıcak sulara ulaşmasıyla hızlanan çözülme süreci, iklim değişikliğinin kutup bölgelerindeki etkilerini gözler önüne seriyor.