Debian'ın Free Pascal Compiler (FPC) ve Lazarus IDE'yi paketlerinden kaldırma kararı, toplulukta tartışma yarattı. Bu durumun temel nedeni, FPC ve Lazarus'un GTK2 veya Qt gibi kullanıcı arayüzü (widgetset) kütüphanelerine olan bağımlılıkları. Mevcut paketleme yöntemi, önceden derlenmiş ikili dosyaların ve nesne dosyalarının bu bağımlılıklarla gelmesine neden oluyor, bu da farklı Linux sistemlerinde uyumluluk sorunlarına yol açabiliyor. Özellikle, kullanıcıların sistemlerinde bulunmayan GTK veya Qt varyantlarına bağımlı uygulamaların çalıştırılması zorlaşıyor.
Bir kullanıcı, bu soruna yönelik radikal bir çözüm önerisi sundu. Öneriye göre, FPC paketi tamamen widgetset'lerden arındırılmalı, yani hiçbir GTK veya Qt bileşeni içermemeli, sadece derleyiciyi barındırmalıdır. Lazarus paketi ise yalnızca kaynak kodunu içermeli, herhangi bir önceden derlenmiş ikili dosya veya nesne dosyası barındırmamalıdır. Bu yaklaşımda, son kullanıcılar önce FPC'yi kuracak, ardından Lazarus'un kaynak kod paketini yükleyecek ve son olarak Lazarus IDE'yi ve ilgili kütüphaneleri kendi sistemlerinde FPC kullanarak derleyeceklerdir.
Bu yöntem, Debian geliştiricilerinin "temiz" paketleme prensiplerine uygun olacak ve bağımlılık sorunlarını ortadan kaldıracaktır. Lazarus IDE ve onunla oluşturulan uygulamalar, yalnızca kullanıcının sisteminde mevcut olan widgetset'lere bağımlı hale gelecek, böylece uyumluluk sorunları minimize edilecektir. Bu öneri, açık kaynak projelerin dağıtımında bağımlılık yönetimi ve esneklik konularında önemli bir tartışma başlatmaktadır.
Debian'ın FPC ve Lazarus'u kaldırma kararı, açık kaynak yazılım dağıtımında bağımlılık yönetimi ve paketleme stratejilerinin ne kadar kritik olduğunu gösteriyor.