Dagon, denizin dibinden yükselen dehşeti anlatıyor

H. P. Lovecraft’ın 1919’da yazdığı “Dagon”, Pasifik’te Alman deniz akıncısına esir düştükten sonra kaçan bir denizcinin karşılaştığı açıklanamaz varlıkları anlatıyor. Anlatıcı, günlerce küçük bir teknede sürüklendikten sonra kendisini deniz tabanının yükselmesiyle oluştuğunu düşündüğü siyah, çamurlu bir düzlükte buluyor. Kurtarılma umuduyla karaya çıkan denizci, günler süren yürüyüşün ardından büyük bir tepeye ve derin bir kanyona ulaşıyor.

Ay ışığında kanyona inen anlatıcı, üzerinde hiyeroglifler ve deniz canlılarını betimleyen kabartmalar bulunan dev bir monolit görüyor. Kabartmalarda, balıklar gibi suda hareket eden, insanı andıran ancak perdeli el ve ayaklara, geniş dudaklara ve çıkık gözlere sahip varlıklar tasvir ediliyor. Kısa süre sonra sudan çıkan devasa, pullu bir yaratık monolite sarılıyor ve anlaşılmaz sesler çıkarıyor. Dehşete kapılan anlatıcı kaçıyor, ancak yaşadıklarının ayrıntılarını büyük ölçüde hatırlayamıyor.

Bir Amerikan gemisi tarafından kurtarılan denizci San Francisco’da bir hastaneye götürülüyor. Anlattıkları ciddiye alınmıyor ve Dagon adlı eski Filistin balık tanrısıyla ilgili soruları da sonuç vermiyor. Yaşadığı görüntülerden kurtulmak için morfin kullanıyor, fakat bağımlı hale geliyor. Öykünün sonunda, gördüklerinin ateşli bir sanrı olabileceğini sorgulasa da denizin altında kadim varlıkların yaşadığı düşüncesinden kurtulamıyor ve intihara hazırlanıyor.