Markdown'ın büyük dil modelleri (LLM) çıktılarında standart hale gelmesiyle birlikte, vurgu işaretlerinin (örneğin ** ) işlenmeyip ham haliyle görünmesi yaygın bir sorun haline geldi. Bu durum, CommonMark spesifikasyonunun kronik bir eksikliğinden kaynaklanıyor ve on yıl önce rapor edilmesine rağmen bugüne kadar çözümsüz kalmıştır. Sorunun temelinde, CommonMark'ın ayrıştırma karmaşıklığını sınırlamak amacıyla getirdiği "ayırıcı dizileri" (delimiter runs) kavramı yatıyor. Bu diziler, konumlarına göre "sol-kanatlı" (left-flanking) veya "sağ-kanatlı" (right-flanking) olarak sınıflandırılır ve bir metnin kalın yazılması için sol-kanatlı bir ayırıcıyla başlayıp sağ-kanatlı bir ayırıcıyla bitmesi gerekir. Ancak, bir ayırıcının bu özelliklere sahip olup olmadığı, yalnızca hemen çevresindeki karakterlere bakılarak belirlenir; daha geniş bağlam dikkate alınmaz. Örneğin, bir sol-kanatlı ayırıcının <sıradan karakter> veya <noktalama işareti><noktalama işareti> gibi formlarda olması gerekir.
Bu kurallar, Çince, Japonca ve Korece (CJK) gibi dillerde ciddi sorunlara yol açar. Örneğin, **마크다운(Markdown)**은 gibi bir ifadeyi ayrıştırmaya çalışırken, kapanış ** işareti öncesinde bir noktalama işareti (parantez) bulunsa da, sonrasında bir boşluk veya başka bir noktalama işareti yerine "은" gibi sıradan bir karakter geldiği için sağ-kanatlı olarak tanınmaz. Bu durum, vurgunun doğru şekilde kapanmamasına neden olur. CommonMark spesifikasyonunun orijinal amacı, this way of nesting gibi iç içe vurguları desteklemek ve boşluklara bitişik ayırıcıların yönünü belirleyerek belirsizliği gidermekti. Ancak CJK dillerinde ya boşluklar hiç kullanılmaz ya da (Korece'de olduğu gibi) kelime içinde noktalama işaretleri yaygın olarak kullanılır. Bu nedenle, ayırıcıların sol veya sağ-kanatlı olup olmadığını bu kurallara göre anlamak yetersiz kalmaktadır.
Yazar, iç içe vurgu kullanımının faydasının en iyi ihtimalle marjinal olduğunu, ancak CJK ortamlarında yarattığı hayal kırıklığının önemli olduğunu belirtiyor. Ayrıca, büyük dil modellerinin Markdown'ı insanların gerçek kullanım alışkanlıklarına göre ürettiği, katı spesifikasyon kurallarına göre değil. Bu durum, CommonMark'ın mevcut kurallarının günümüzdeki pratik kullanımla çeliştiğini ve özellikle CJK kullanıcıları için daha esnek bir yaklaşımın gerektiğini ortaya koyuyor.
CommonMark spesifikasyonundaki vurgu işaretleri kuralları, özellikle CJK dillerindeki metinlerde Markdown'ın düzgün işlenmesini engelleyerek büyük dil modelleri çıktıları başta olmak üzere görsel tutarsızlıklara yol açıyor.