Birleşmiş Milletler'in yeni bir raporuna göre, dünya genelinde tatlı su kaynakları, yenilenebildiğinden çok daha hızlı tükeniyor. Küresel kuraklığın kötüleşmesiyle birleşen pervasız su tüketimi, "su iflası" adı verilen yeni bir dönemi başlattı. Rapor, ülkelerin sadece yıllık yağmur ve eriyen kar suyunu değil, aynı zamanda yeraltı akiferleri, iç sulak alanlar ve dağ buzullarındaki su rezervlerini de kullandığını ortaya koyuyor. Bu hayati rezervler tükendiğinde, akiferlerin çökmesi, sulak alanların kuruması ve buzulların erimesiyle kalıcı olarak kaybedilebilir.
Rapor, "su iflasını" tatlı suyun sürdürülemez kullanımından kaynaklanan doğal rezervlerin kaybı olarak tanımlıyor ve bu durumun, süregelen "su stresi" veya akut "su krizlerinin" aksine geri döndürülemez olduğunu vurguluyor. Küresel su açığına dair çarpıcı istatistikler sunan rapor, sulama suyunun yüzde 40'ından fazlasının sürekli azalan akiferlerden geldiğini ve dünya genelindeki akiferlerin yüzde 70'inden fazlasının şu anda azaldığını belirtiyor. Son yarım yüzyılda, dünya Hindistan'dan daha büyük bir alan olan 1,5 milyon mil kareden fazla sulak alanı kaybetti ve buzullar yüzde 30'dan fazla küçüldü. Toplamda, yaklaşık 3 milyar insan su depolamasının istikrarsız veya azalan olduğu bölgelerde yaşıyor. Rapora göre, Orta Doğu, Güney Asya ve ABD'nin Güneybatısı gibi bölgeler, hem yoğunlaşan kuraklık hem de tarım için aşırı su kullanımı nedeniyle "su iflası" için sıcak noktalar arasında yer alıyor. Birleşmiş Milletler Üniversitesi Su, Çevre ve Sağlık Enstitüsü direktörü Kaveh Madani, sürdürülebilir tarıma geçilmezse "su iflasının hızla yayılacağını" belirtiyor. Rapor, hükümetleri su iflası durumunu resmi olarak tanımaya ve doğal rezervlerin geri döndürülemez kaybını durdurmaya odaklanmaya çağırıyor.
BM raporu, tatlı su kaynaklarının geri döndürülemez bir şekilde tükenmesiyle ortaya çıkan "su iflası" kavramını tanımlayarak küresel su krizinin ciddiyetini ve aciliyetini gözler önüne seriyor.