Yazar, "Kurtlar" olarak adlandırdığı, efsanevi 10x mühendislerin gerçek hayattaki karşılıklarını ele alıyor. Bu yüksek performanslı mühendislerin bir efsane olmadığını, aksine var olduklarını ve işlerine tutkuyla bağlı olduklarını belirtiyor. Makale, bu konuya ilgi duyan iki ana kitleyi tanımlıyor: "Kurt olmak isteyenler" ve "Kurtları teşvik eden bir kültür nasıl yaratılır?" sorusunu soranlar. Yazar, Kurtların kendilerini bu şekilde tanımlamadığını, etiketlerle ilgilenmediklerini ve sadece yaptıkları işe odaklandıklarını vurguluyor. Onlar, işin bir sonucu olarak ortaya çıkarlar, bu unvanı talep etmezler.
Kurtları çeken bir kültür yaratmak isteyen yöneticilere ise basit bir tavsiye veriliyor: Mühendislik dostu bir kültür inşa edin. Güvenli, sağlıklı, dikkat dağıtıcı unsurlardan arındırılmış ve dramadan uzak bir ortam sağlayın ki mühendisler en iyi işlerini yapmaya odaklanabilsinler. Yazar, "Kurt benzeri" bir rol yaratma girişimlerinin başarısızlıkla sonuçlandığını, hatta mevcut Kurtları işlerinden uzaklaştırdığını veya şirketten ayrılmalarına neden olduğunu örneklerle açıklıyor. Bu tür roller yaratmak yerine, mühendislerin kendi inisiyatifleriyle değerli projelere odaklanabilecekleri bir zemin hazırlamanın önemine dikkat çekiyor.
Gerçek Kurtlar, kendilerine verilen görevleri beklemek yerine, şirketin önemli olduğunu düşündükleri projelere kendiliğinden el atarlar. Makalede Richard örneğiyle bu durum pekiştiriliyor; Richard, kod kalitesi endişesiyle iki hafta boyunca kendi işini yapmayıp, kod tabanını iyileştirmeye odaklanıyor. Bu, Kurtların dışarıdan bir yönlendirme olmaksızın, şirkete değer katma içgüdüsüyle hareket ettiğini gösteriyor. Yöneticinin rolü, bu tür yeteneklerin önünü açmak ve onlara güvenmektir, onları mikro yönetmek veya belirli bir kalıba sokmaya çalışmak değil.
Yüksek performanslı mühendislerin potansiyelini ortaya çıkarmak için yöneticilerin en iyi stratejisi, onlara güvenmek ve işlerine karışmamaktır.