AT&T hurda telefonları dönüştürmek için kendi döküm tesisini kurdu

ABD telekomünikasyon devi AT&T, 20. yüzyılda kurduğu dikey entegrasyon modeliyle yalnızca telefon şebekesini ve cihazlarını üretmekle kalmadı, kullanım dışı kalan tüm ekipmanı da kendi bünyesinde geri dönüştürdü. Şirketin üretim kolu Western Electric, 1931 yılında Staten Island merkezli Nassau Smelting and Refining adlı metal arıtma şirketini satın aldı. Bu hamle, abonelerden toplanan veya santrallerden sökülen kablo, şalter ve telefonların yeniden hammaddeye dönüştürülmesini sağladı.

Nassau tesisleri, kablolardan soyulan kurşun ve bakırı yüksek sıcaklıktaki fırınlarda eriterek yeniden üretim kalitesinde külçelere çevirdi. 1940'lar ve 1950'lerde Bell Sistemi'nin bakır ihtiyacının yaklaşık yüzde 16'sını, kurşun ihtiyacının ise yüzde 20'sini bu geri dönüşüm operasyonu karşıladı. İkinci Dünya Savaşı gibi küresel malzeme kıtlıklarının yaşandığı dönemlerde tesis, AT&T'ye dış pazarlara bağımlı kalmadan istikrarlı bir metal tedarik zinciri ve önemli bir maliyet avantajı sundu.

Dönemin sanayi çevrelerince "yer üstü madeni" olarak adlandırılan tesis, plastik, kauçuk, telefon rölelerindeki iridyum ve hatta atölye tozlarına kadar geniş bir yelpazedeki malzemeyi değerlendirdi. Yüksek üretim hacmi beraberinde hava kirliliği tartışmalarını da getirdi ve şirket 1947'de filtreleme sistemleri kurmak zorunda kaldı. AT&T, telefonun üretiminden hurdaya çıkışına kadar tüm aşamaları denetleyerek dönemin en kapsamlı kurumsal geri dönüşüm döngülerinden birini işletti.