Makale, modern işletim sistemlerinde (varsayımsal macOS Tahoe örneğiyle) menü öğelerine her yere simge ekleme eğilimini eleştiriyor. Yazar, 1992 tarihli Macintosh Human Interface Guidelines'a atıfta bulunarak, simgelerin asıl amacının kullanıcıların aradıklarını daha hızlı bulmalarına yardımcı olmak olduğunu belirtiyor. Ancak günümüzdeki bu yaklaşımın, arayüzleri karmaşık, dikkat dağıtıcı ve okunaksız hale getirdiğini savunuyor.
Temel argüman, her şeye simge eklemenin aslında ters etki yarattığıdır. Bir şeyin öne çıkması için farklı olması gerekir; ancak her öğenin bir simgesi olduğunda, hiçbir şey dikkat çekmez. Bu durum, siyah-beyaz simgeler için de geçerlidir; temiz görünseler de, aranan öğeyi bulma hızına katkıda bulunmazlar. Makale, Microsoft'un eski arayüzlerinden örnekler vererek, seçici simge kullanımının öğeleri daha hızlı bulmayı nasıl sağladığını gösteriyor.
Simgelerin etkili olabilmesi için tutarlılık kritik öneme sahiptir. Kullanıcıların bir simgeyi bir eylemle ilişkilendirip bu bilgiyi farklı bağlamlarda kullanabilmesi gerekir. Ancak makale, "Yeni", "Aç", "Kaydet", "Sil" gibi temel işletim sistemi işlevleri için bile uygulamalar arasında ve hatta aynı uygulama içinde büyük bir simge tutarsızlığı olduğunu gösteren sayısız örnek sunuyor. Bu tutarsızlık, kullanıcıların öğrenme eğrisini uzatıyor ve arayüzü daha az sezgisel hale getiriyor. Aynı simgenin farklı işlevler için kullanılması da büyük bir tasarım hatası olarak vurgulanıyor.
Modern kullanıcı arayüzlerinde simge kullanımının yanlış anlaşılması, arayüzleri daha az işlevsel ve daha karmaşık hale getirerek kullanıcı deneyimini olumsuz etkiliyor.