Geleneksel Lambertian difüz gölgelendirme modeli, ışık kaynağına bakmayan yüzeyleri tamamen karanlık bırakarak geometri detaylarının kaybolmasına neden olur. Bu durum, özellikle tek bir ışık kaynağı kullanılan basit projelerde veya teknoloji demolarında görsel bir sorun yaratır. max(0, L·N) formülü, yüzey normali (N) ile ışık yönü (L) arasındaki nokta çarpımının negatif olduğu durumlarda sıfır ışık uygulayarak bu karanlık bölgeleri oluşturur. Bu, fiziksel olarak doğru olsa da, modelin yarısının tamamen düz renkli (örneğin siyah) görünmesine yol açar ve yüzeyin şekli hakkında hiçbir görsel ipucu vermez.
Karmaşık sahnelerde bu sorun genellikle birden fazla ışık, dokular veya ortam kapatma (ambient occlusion) gibi yöntemlerle aşılır. Ancak bu çözümler, max(0, L·N) gibi tek satırlık basit bir formül arayan geliştiriciler için fazla karmaşıktır. Yeni bir proje veya hızlı bir prototipleme yaparken, karmaşık algoritmalar yerine kolayca uygulanabilir, görsel olarak kabul edilebilir bir çözüm tercih edilir.
Makale, bu soruna basit bir çözüm olarak (1 + L·N) / 2 formülünü öneriyor. Bu "aptalca" model, ışık yönü ile yüzey normali arasındaki nokta çarpımını [-1, 1] aralığından [0, 1] aralığına doğrusal olarak yeniden eşler. Böylece, ışığa dönük olmayan yüzeyler bile bir miktar ışık alarak tamamen kararmaktan kurtulur ve geometri detayları görünür kalır. Ancak, bu yaklaşım sahneyi genel olarak daha parlak hale getirir ve fiziksel olarak daha az doğru bir sonuç verir. Yazar, bu modelin belirli senaryolarda, özellikle hızlı prototipleme ve görsel testler için pratik bir "tek satırlık" çözüm sunduğunu belirtiyor.
Basit rendering projelerinde geometri detaylarını kaybetmeden tek satırlık, hızlı ve görsel olarak kabul edilebilir bir difüz gölgelendirme çözümü sunar.