Apple Silicon işlemcili Mac'lerin etkileyici performansının arkasındaki temel nedenlerden biri, genellikle göz ardı edilen Verimlilik (E) çekirdekleridir. Kullanıcılar performansı genellikle Güç (P) çekirdeklerine atfetse de, arka plan görevlerinin E-çekirdekler tarafından etkin bir şekilde yönetilmesi, genel sistem hızında kritik bir rol oynar. Bir Apple Silicon Mac ilk açıldığında, Spotlight indeksleme, Time Machine yedeklemesi, XProtect taramaları gibi birçok arka plan işlemi E-çekirdekleri yoğun bir şekilde kullanır. Bu sırada P-çekirdekleri büyük ölçüde boşta kalır ve kullanıcı uygulamaları kesintisiz çalışabilir.
Intel tabanlı Mac'lerde bu tür yüksek CPU yükleri kullanıcı uygulamalarını olumsuz etkileyebilirken, Apple Silicon mimarisi bu durumu sorunsuz bir şekilde ele alır. Activity Monitor'da E-çekirdeklerin %100 kullanımda görünmesi yanıltıcı olabilir; çünkü bu çekirdekler P-çekirdeklerine kıyasla çok daha düşük frekanslarda çalışır. Apple, bu "big.LITTLE" mimarisini (farklı P ve E çekirdekleri) ilk olarak 2016'da iPhone 7 ile tanıtmış ve Arm'ın 2011'deki duyurusunun bir uygulamasını getirmiştir.
Bu mimarideki fark yaratan anahtar mekanizma, Quality of Service (QoS) olarak bilinen bir ölçüte dayanır. QoS, işletim sistemi tarafından iş parçacıklarını ön plandaki (kullanıcıya dönük) ve arka plandaki görevler olarak ayırır. Ön plandaki iş parçacıkları mevcut olduğunda P-çekirdeklerinde çalışırken, arka plan görevleri öncelikli olarak E-çekirdeklerine atanır. Bu akıllı görev dağılımı sayesinde, sistemdeki yoğun arka plan faaliyetleri bile kullanıcı deneyimini etkilemeden sorunsuz bir şekilde yürütülür ve Apple Silicon'ın genel hızına önemli katkı sağlar.
Apple Silicon işlemcilerin yüksek performansının, arka plan görevlerini verimli bir şekilde yöneten E-çekirdekleri ve akıllı QoS mekanizması sayesinde sağlandığını gösteriyor.