Makale, iç içe geçmiş listelerdeki bir elemanın ana liste içindeki alt liste konumunu bulma problemine odaklanıyor. Bu, IndexOf (⍳) fonksiyonuna benzer ancak bir seviye daha derine inen bir arama gerektiriyor. Yazar, bu problemi çözmek için iki ana yaklaşım sunuyor. İlk yaklaşım, iç içe listeyi düzleştirerek (flattening) başlıyor. ⊃,/a ile liste düzleştirildikten sonra, aranan elemanların bu düzleştirilmiş dizideki konumları (⊃,/a)⍳w ile bulunuyor. Ardından, bu düzleştirilmiş dizinlerin orijinal iç içe listeye uygun dizinlere eşlenmesi gerekiyor. Bu eşleme, her alt listedeki eleman sayısını sayarak ve bu sayıları kullanarak orijinal dizinleri çoğaltarak yapılıyor. Sonuç olarak, bulunan dizinler bu eşlenmiş dizinlerle çapraz referanslanarak doğru alt liste konumları elde ediliyor.
İkinci yaklaşım ise "üyelik dış çarpımı" (outer product of membership) konseptini kullanıyor. w∘.∊a ifadesiyle, aranan elemanların (w) her bir alt listede (a) bulunup bulunmadığını gösteren bir Boolean matris oluşturuluyor. Bu matristeki her satırda ilk '1' değeri aranarak, elemanın bulunduğu alt listenin dizini kolayca tespit edilebiliyor. Bu yöntem, ilk yaklaşıma göre daha kısa ve zarif bir kod sunsa da, performans açısından karşılaştırıldığında, özellikle büyük argümanlarla çalışırken düzleştirme yaklaşımının çok daha hızlı olduğu belirtiliyor. Ancak, yazar kendi kullanım durumlarında argümanların çok büyük olmayacağını ekliyor.
Makale ayrıca, Josh David tarafından önerilen ve "aralık dizini" (interval index) kullanan daha kısa ve hızlı bir düzleştirme çözümü ile Aaron Hsu'nun Where formunu kullanan farklı bir ⍸ çözümünü de içeriyor. Bu ek çözümler, APL dilinin esnekliğini ve farklı operatörlerin çeşitli kullanım alanlarını vurguluyor. Genel olarak, makale aynı probleme farklı algoritmik yaklaşımları, bunların kodlamasını ve performans etkilerini karşılaştırarak derinlemesine bir inceleme sunuyor.
Bu makale, iç içe geçmiş veri yapıları üzerinde eleman arama gibi temel bir problemi çözmek için farklı algoritmik yaklaşımları ve APL dilinin güçlü operatörlerini kullanarak performans ve kod zarafeti arasındaki dengeyi inceliyor.