1980'lerin ortasında zirveye ulaşan ABD tarım krizi, çiftçileri borç batağına sürükleyerek kitlesel hacizlere ve kırsal göçe neden oldu. Bu krizin kökenleri, 20. yüzyıl boyunca çiftçilerin artan üretim maliyetleri ve düşen mahsul fiyatları arasındaki dengeyi kuramamasına dayanıyor. Makineleşmenin maliyetleri düşürmesi beklenirken, 1973 petrol krizi yakıt fiyatlarını artırarak çiftçilerin net gelirlerini daha da azalttı. 1973-1974 yıllarında mahsul fiyatlarındaki ani yükseliş, çiftçileri daha fazla arazi satın almak için kredi almaya teşvik etti. Ancak, düşük faiz oranlarının yerini yüksek enflasyon ve Federal Rezerv'in sıkı para politikası aldı. Faiz oranlarının %20'yi aşması, çiftçilerin borç yükünü katlanarak artırdı.
Krizi tetikleyen bir diğer önemli faktör ise 1980'de Sovyetler Birliği'ne uygulanan tahıl ambargosu oldu. Bu ambargo, ihracatı %20 düşürerek emtia ve tarım arazisi fiyatlarında sert bir düşüşe yol açtı. Iowa'da tarım arazilerinin değeri %60'a kadar geriledi. Çiftçiler, kredileri için yeterli teminata sahip olamayınca, birçok çiftlik ve ev haczedildi. Bu durum, tarım bankalarını da derinden etkiledi; çiftlik kredisi sistemleri büyük kayıplar yaşadı ve 1985'te banka iflaslarının yarısından fazlası tarım bankalarından kaynaklandı. On binlerce çiftçi kredilerini ödeyemez hale geldi.
Krizin etkilerini hafifletmek amacıyla Kongre, 1985 Gıda Güvenliği Yasası, 1986'da Bölüm 12 iflas düzenlemesi ve 1987 Tarımsal Kredi Yasası gibi düzenlemeler çıkardı. Farm Aid konserleri gibi sivil toplum girişimleri de çiftçileri desteklemek için başlatıldı. 1988-1990 yılları arasındaki kuraklık ise emtia fiyatlarını sürdürülebilir bir seviyeye yükselterek krizi sona erdirmeye yardımcı oldu. Ancak bu süreç, Amerikan kırsal yapısında kalıcı değişikliklere ve kırsal nüfusun şehir merkezlerine göç etmesine yol açtı.
1980'lerdeki Amerikan tarım krizi, ekonomik politikaların ve küresel olayların tarım sektörü üzerindeki yıkıcı etkisini ve kırsal toplulukların kırılganlığını gözler önüne serdi.